Hedefe göre seçin
| Nereye gidiyor | Dışa aktarım | Neden |
|---|---|---|
| Bir düzenleme veya renklendirmeye | ProRes | Her düzenleme ve renklendirme uygulaması açar ve üzerinde çalışılmaya dayanır |
| Görsel efekt ekibine | EXR | Başka görüntülerle doğru şekilde birleştirilebilen tek format |
| Bir yayın platformuna | H.265 | Teslim edilecek kadar küçük ve platformlar bunu bekler |
| Bir müşteriye, sadece izlemek için | H.265 | Telefon ve televizyonlarda büyük indirme gerektirmeden oynar |
| Daha sonrası için arşive | ProRes | Saklayabileceğiniz en iyi sürümü koruyun |
| Normal bir sürüme de ihtiyacınız varsa | Önce ProRes | HDR master'ı oluşturun, standart sürümü ondan üretin |
Son satır en çok işi kurtarır. Önce HDR dosyasını oluşturun, standart sürümü ondan türetin; tek bir renklendirme turu size ikisini de verir. Tersini yaparsanız iki kez renklendirme yapmış olursunuz.
Asıl kullanacağınız üç format
ProRes iş atıdır. Üzerinde çalıştığınız, renklendirdiğiniz ve görüntü üzerinde hâlâ çalışan kişiler arasında elden ele dolaştırdığınız dosyadır. Boyutu büyüktür ve mesele de budur: siz değiştirmeye devam ederken temiz kalır.
EXR uzmandır. Bir görüntü yerine ışığı depolar; bu da bir görsel efekt sanatçısının çekiminizi başka görüntülerle aynı sahneye yerleştirip ışıklandırmanın gerçekten uyuşmasını sağlayan şeydir. Sadece bu iş için vardır. Bir EXR'yi kimse izlemez.
H.265 teslim edilen dosyadır. Birisi oynat tuşuna basacaksa gönderdiğiniz şey budur. Küçüktür, yaygın olarak desteklenir ve üzerinde daha fazla çalışılması beklenmez.
İki tür HDR dosyası neden var
ProRes ile EXR arasındaki ayrım kafa karıştırır ve otuz saniye ayırmaya değer; çünkü dosyaların geri gönderilmesine neden olan hata tam da budur.
Bir ProRes dosyası bir görüntü depolar: bu piksel ekranda bu kadar parlak görünmeli. İzlenecek veya renklendirilecek her şey için istediğiniz budur.
Bir EXR dosyası ışık depolar: sahnenin bu kısmında bu kadar ışık vardı. Parlaklık değerleri bir ekranın gösterebileceğinin ötesine geçebilir, böylece hiçbir şey kırpılmaz. Kompozitlemenin ihtiyacı tam da budur; çünkü ışığı ışığa eklemek, sayıların gerçek ışık gibi davranmasıyla çalışır.
Tek dosya değil, iki dosya tutun
Üzerinde çalıştığınız dosya ile teslim ettiğiniz dosya aynı dosya olmamalı. Çalışma dosyaları kasıtlı olarak büyüktür, böylece düzenlemeye dayanır. Teslim dosyaları kasıtlı olarak küçüktür, böylece hızlı yayılır.
ProRes master'ı teslim ettikten sonra bile saklayın. Birisi er ya da geç farklı bir sürüm isteyecek ve onu zaten sıkıştırılmış bir kopyadan değil, iyi dosyadan üretmek istersiniz. Sıkıştırılmış bir dosyadan her yeniden dışa aktarımda kalite biraz daha düşer.
Bu, bir reklam ajansının teslim ettiği her projede ya da bir YouTube prodüksiyon ekibinin haftalık çıkışında aynı şekilde geçerlidir: master her zaman ayrı kalır, teslim dosyası ondan türetilir.
Emin değilseniz ve kimse size bir spesifikasyon vermediyse, ProRes dışa aktarın. Her yerde açılır, üzerinde çalışılmaya dayanır ve ondan daha sonra başka her şeyi üretebilirsiniz.
SSS
Birisi izleyecek, düzenleyecek veya renklendirecekse ProRes. Başka görüntülerle birleştirmesi gereken bir görsel efekt ekibine gidecekse EXR. Bu tek soru neredeyse her zaman işi çözer. Teslim ettiğiniz kişinin hangisi olduğundan emin değilseniz sorun; çünkü yanlış olanı göndermek genellikle dışa aktarımı tekrar yapmak anlamına gelir.
Daha kaliteli değil, farklı. EXR, bir ekranın gösterebileceğinin ötesinde parlaklık bilgisini korur; bu da çekimin önünde hâlâ ciddi bir iş varsa önem taşır. Aynı ekranda yan yana izlendiğinde, aynı görüntünün ProRes'i ile EXR'si aynı görünür. EXR dosyaları da çok daha büyüktür.
Size başka bir şey söylenmediyse H.265. HDR'ı doğru taşır ve platformların kabul ettiği boyuta sıkışır. Bir yayın platformuna ProRes göndermeyin; bu bir çalışma formatıdır ve dosya boyutu pratik değildir.
Büyük bir çalışma dosyasından daha küçük bir teslim dosyasına geçmek normaldir ve sorun yaratmaz. Tersi yöne gitmek kaybedileni geri getirmez. ProRes ile EXR arasında geçiş, sadece dosya türünü değiştirmek değil, düzgün bir dönüştürme gerektirir; bu adımı atlamak görüntülerin yanlış görünmesine yol açar.
Çünkü kare başına daha fazla bilgi tutarlar ve çalışma formatları her kareyi tam olarak saklar, sadece değişeni değil. Üzerinde güvenle çalışabilmenizi sağlayan da budur. Teslim dosyaları normal video boyutlarına çok daha yakındır; bu yüzden çalışma dosyası ile teslim edilen dosya farklı dosyalardır.
Dönüştürmeyi bir HDR ekran olmadan da yapabilirsiniz, ama sonucu değerlendiremezsiniz. HDR'ı normal bir ekranda renklendirmek veya onaylamak, tam da değiştirdiğiniz kısmı görmeden çalışmak demektir. Herhangi bir şeyi onaylamadan önce, HDR'ı destekleyen bir oynatıcıda en azından bir HDR ekranda izleyin.